Al op jonge leeftijd emigreert Aysel met haar familie van Turkijke naar Nederland. Ze heeft moeite om zich thuis te voelen en voelt zich opgesloten in het vreemde Holland.
Op dertienjarige leeftijd wordt ze uitgehuwelijkt en verhuist naar het Turkse platteland. Ze gaat een verschrikkelijke tijd tegemoet en vlucht na anderhalf jaar terug naar Nederland. Bij thuiskomst worstelt ze met een nieuwe uithuwelijking, de zorg voor haar verstandeljik gehandicapte broertje Memo en de mishandeling door haar tweede man Neco. Hoewel Çaliskan haar strijd voor zelfstandigheid bijna met de dood moet bekopen, weet ze haar hartverscheurende levensverhaal op nuchtere en humoristische wijze te vertellen. De nootjes van het huwelijk geeft een indringende blik in de wereld van de Turkse immigranten in Nederland.
Zomaar een passage
'Heeft je moeder je verplicht om met me te trouwen?'
'Niet helemaal.' Mijn moeder had me weliswaar in een positie gemanoeuvreerd van waaruit het huwelijk nog de enige uitweg was, maar ze had het zo slim gedaan dat ik zelf ja had gezegd en het mijn eigen keuze leek.
Mustafa sloef vertwijfeld met zijn hand op de muur en vroeg me wat ik wilde dat hij zou doen. Moest hij de verloving verbreken?
Dat leek me wel wat. 'Ja', ze ik. Mustafa gooide zijn ring op de grond en liep het huis uit. Ik raapte het ding op. Het was geluk!
Ik had voor elkaar dat hij de verloving verbroken had. De boze droom was over.
Hilal kwam thuis en vroeg wat er aan de hand was. Ik vertelde haar dat Mustafa zijn ring had teruggegeven en gaf hem aan haar.
Drie weken lang zag ik Mustafa niet. Ik was opgelicht dat mijn plan was gelukt en kreeg mijn spraakzaamheid terug. Vreemd genoeg was niemand boos op mijn. Niemand zei er iets over. Alleen Adalet deed vreemd op school. Ze meed me en sprak weinig meer met me, maar dat interesseerde me niet.
Onze mening
Wanneer je in dit boek begint te lezen, leg je hem niet makkelijk meer naast je neer. Aysel ligt in het ziekenhuis en doet haar ogen open. Haar gezicht is opgezwollen, ze heeft een hersenschudding en overal is ze gekneust. Ze kan zich niet meer herinneren hoe dit allemaal gebeurd is. Als haar familie in de loop van de dag komt, wordt haar gezegd dat ze is gevallen in de badkamer, tegen de wasbak aan. Als lezer, voel je direct dat dit nooit de waarheid kan zijn. Maar dat de waarheid in een duistere hoek verborgen moet zijn. Hoe loopt het verder? Waar is het begonnen? Het boek geeft je op alle vragen een helder antwoord en pas als je alle antwoorden hebt gekregen is het boek uit en kun je het weer naast je neer legggen. Nou ja... het boek kun je naast je neer leggen, het aangrijpende verhaal leg je wat minder makkelijk naast je neer...
Een verdrietig onderwerp dat op mooie, boeiende en nuchtere wijze wordt beschreven!
