
|
|

Corien
16 maart 2006
Dat die boom,
daar onbuigbaar
gerezen uit aarde
zijn slag sloeg
en jou sloeg
verbogen in staal.
Dat die nacht
daar verdonkerd
uit de routine van de tijd
zijn slag sloeg
en jou sloeg
het licht uit de ogen.
Dat het blik
daar verouderd
als vervolg van de strepen
zijn slag sloeg
en jou sloeg
het vervoermiddel voorbij.
Dat jou blik
daar onbuigbaar
de nacht zag
zijn slag sloeg
en jou droeg
naar nieuw licht in jou ogen.
|