Voor menige vrouw een steeds terugkerend vervelende vraag/kwestie. Wat moeten we vandaag in 's hemelsnaam weer eten. Je fantasie raakt uitgeput, en tijd hebben we ook altijd te kort. En dan heb je nét niet die ingrediënten in huis die nodig zijn en moet je eerst weer naar de supermarkt. Maar ik heb de oplossing voor alle problemen gevonden. Hier volgen een paar simpele, maar goed bruikbare tips voor iedereen die net als ik tobt met tijdgebrek en (misschien wel daardoor) gebrek aan fantasie.
Meestal haal ik één keer per week alle boodschappen in huis, vul er de koelkast, vrieskast en de voorraadkast mee zodat ik er in ieder geval niet gauw naast zal grijpen. Dat is één!
Omdat ik veel thuis werk rende ik tijdens het koken heen en weer van computer naar fornuis. Daardoor gebeurde het regelmatig dat ik het fornuis vergat en het vlees of de aardappels niet te eten waren. Een schort (en een kookwekkertje) brachten de oplossing: zolang ik die schort voor heb mag ik niet naar de computer, als ik tussendoor naar m'n werkplek wil moet ik wachten tot een goed moment (b.v. als de aardappels laag staan) en het schort afdoen. Dus schort voor = keuken en schort af = computer. Ik heb al in geen tijden meer verbrande piepers gehad. Dat is twee!
Dan de uitgeputte fantasie, het grootste probleem bij mij. Zo tegen de tijd dat ik met koken moet beginnen beslis ik pas wat we gaan eten. Met dank aan de magnetron. Meestal gaat dat goed, eten zat in huis. Maar veel afwisseling was er vaak niet. Ieder gezin, ook het mijne, heeft zo z'n eigen repertoire aan gerechten: één keer per week pasta, één keer per week patat, pizza of chinees, een paar keer aardappelen-groente-vlees, een paar keer een stamppotje, wokgerecht of soep met broodjes, 's zomers een barbecue, 's winters erwtensoep en dan heb je het wel zo'n beetje gehad (etentjes met vrienden enz. niet meegerekend).
Maar sinds enige tijd doe ik het anders. Op de dag dat ik boodschappen doe zoek ik een recept uit mijn knipselrecepten en maak daarvoor een boodschappenlijstje. Zo heb ik tenminste één keer per week iets nieuws op tafel. Sommige gerechten (be)vallen zo goed dat ze aan het vaste repertoire worden toegevoegd. Anderen vallen een beetje tegen, maar dat mag de pret niet drukken, volgende keer beter. En dat is drie!
Helemaal niet zo ingewikkeld dus. Het blijkt gewoon een kwestie van goed organiseren te zijn.
