'Groei betekent verandering en verandering betekent risico's, van het bekende in het onbekende stappen.' George Shinn
Jarenlang heb ik door mijn beperkingen een heel laag zelfbeeld en vooral geen zelfvertrouwen gehad. Dat werd mede veroorzaakt door het leven dat ik leidde. Van mijn 18e tot ongeveer mijn 30ste leefde ik in een wereldje dat de mijne niet was. Ik had er weliswaar zelf voor gekozen maar min of meer uit onwetendheid. Op mijn 18e liep ik weg van huis (ik was een moeilijk pubergeval) en stortte me in de grote mensenwereld waar ik gelijk een sprong in het diepe waagde. Ik wist van toeters nog bellen iets af en dacht het wel eventjes klaar te spelen. Tegenover mijn ouders was ik een kreng, ik deed me zogenaamd groot voor zodat zij zagen dat ik het wel zou redden. In de relatie met mijn vriend, waarvoor ik mijn ouderlijk huis had verlaten, was ik helemaal niet zo gelukkig maar dat was voor mij de vlucht geweest om vroeg op eigen benen te staan. Na nog een aantal jaren doorgemodderd te hebben, een scheiding en weer vervallen in een hopeloze relatie werd ik eindelijk wakker. Waar was ik in godsnaam mee bezig? Ik voelde me voortdurend doodongelukkig en van mijn partner hoefde ik al helemaal geen begrip te verwachten. Die had, wederom net als mijn eerste partner, zijn toevlucht gevonden in de drank en gokverslaving. Tsja, hoe presteerde ik het toch telkens weer om juist tegen dit soort figuren aan te lopen? Waarom trokken die me aan?
Bij het ontwaken uit die diepe slaap wurmde ik me ook van deze partner los. Ik gaf mijn leventje een nieuwe wending; een van vrijheid, de verhuizing naar een van de waddeneilanden, een heerlijk huis, later de relatie met Lief, een baan bij de Openbare Bibliotheek en rust in mijn leven. Niemand kan nog tegen mij zeggen dat je niet kunt veranderen, dat je nu eenmaal 'zo' bent. Iedereen kan veranderen, alleen moet je er wel open voor staan. Met mijn ouders heb ik een betere band dan ooit. Die jaren die achter mij liggen zijn een grote leermeester geweest, maar het leren houdt echter nooit op zoland als je leeft. Elke dag leren we onze lessen, zowel grote als kleine lesjes. Door ervaringen leer je bewuster te kijken naar hetgeen er op je pad komt. Elke dag krijg je geschenkjes, al zijn het maar piepkleine subtiele dingen, als je goed kijkt weet je wat het voor jou persoonlijk zal zijn.
Met mijn lichamelijke beperkingen heb ik me goed kunnen ontwikkelen tot iemand die alles uit het leven probeert te halen wat erin zit. Lange tijd heb ik op mijn tenen gelopen om me te bewijzen wat ik waard was. Dat is niet de goede manier van je zelfbeeld opkrikken want het gevolg is dat je telkens tegen de lamp loopt. Je doet het namelijk niet voor jezelf maar voor anderen. Vanaf mijn geboorte werkte mijn schildklier te traag waardoor ik op school achter raakte met leren. Ik was typisch zo'n kind dat er nooit bij hoorde en vaak gepest werd. School was dan ook een ramp. Het liefst kroop ik weg in mijn kamertje waar ik me verdiepte in een boek of me bezighield met het schrijven van verhaaltjes. Als kind wilde ik ooit schrijfster worden. Tijdens mijn woelige jaren schreef ik veel maar ik deed er niets mee. Later kreeg ik een ongeluk met mijn knie, door een val verbrijzelde ik mijn knieschijf, twee jaar van helse pijnen en revalidatie volgden. Met mijn knie bleef ik altijd gehandicapt. Door te vechten en te kiezen voor een beter leven heb ik leren lopen en leren kiezen voor een aangenamer leven. Inmiddels is mijn schildklier zelfs stabiel, met mijn moeilijke knie kan ik lange wandelingen maken en er ligt een weg voor mij open met nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden. Zelfs met beperkingen kun je in staat zijn om de dingen te doen die je echt wil doen. Mijn huidige baan bij de bibliotheek heeft voor een boel opstapjes gezorgd maar ik zal er niet voorgoed blijven. Mijn wens om ooit een boek te schrijven is nog altijd sterk aanwezig. Door mijn liefde voor Afrika heb ik een onderwerp gevonden om over te schrijven. Mijn reis naar Kenia heeft daar nog een boel stof aan toegevoegd. Een ding staat vast; ik ga terug naar Afrika om mijn boek af te kunnen ronden. Er staat een project gepland voor over twee jaar in Uganda. Daar werk ik naar toe. Wanneer je iets heel graag wil zal het zeker lukken. Je kan het... ongeacht of je beperkingen hebt. Probeer het maar eens uit.
