Afgelopen week reed ik van mijn werk op weg naar huis. Daryl zou een boterham eten en 's avonds naar de film gaan. Ik zou met mijn broer de stad in gaan en ergens een hapje gaan eten. Ik keek daar naar uit, want zo vaak ga ik niet met mijn broer uiteten.
Terwijl ik lekker relaxed naar huis rijd moet mijn voorligger afremmen voor een automobilist die plotseling uit een zijstraat komt. Beide remmen af, ik dus ook, en gelukkig staat de wegpiraat stil waarop mijn voorligger zijn weg vervolgt en weer gas geeft. Ik zit daar vlak achter, heb ook voorrang en geef dus ook weer gas bij. Wat doet die kl...., hij geeft ook gas en ik zie hem zo op mij afschieten. Het kon niet uitblijven dat hij tegen mij aan knalde en mijn ergste droom werd op dat moment waarheid. Mijn leuke, lieve, kleine autootje heeft een deuk.
Tot mijn grote verbazing echter zie ik dat hij weer gas geeft en weg wil rijden. Mijn eerste reactie was naar zijn nummerplaat te kijken en het kenteken te onthouden. Vervolgens zie ik hem even verderop een parkeerplek opschieten en ik denk nog "Gelukkig niet zo aso als ik dacht". Ik zet mijn auto ook weer in z'n versnelling en parkeer een stukje verder. Met dat ik mijn auto afzet, roept er een mevrouw van de overkant of ik zijn kenteken weet. Ik stap uit en zeg dat hij verderop geparkeerd staat. Wat blijkt, hij is gewoon doorgereden over het fietspad. Ik was totaal verbijsterd! Met dat ik me realiseer dat hij dus is doorgereden, begin ik enorm te trillen en weet niet zo gauw wat ik moet doen. Ik vraag aan de mevrouw of ik haar naam en telefoonnummer mag noteren en of zij zou willen getuigen voor me. Gelukkig is zij bereidt om dit voor mij te doen. Vervolgens komt er dus nog een andere vrouw aan die ook alles heeft zien gebeuren en ook zij is bereid om naam en telefoonnummer te geven. Vervolgens komt er een echtpaar op mij af die mij vraagt of ik het kentekennummer heb. Deze mensen bleken mijn voorliggers te zijn die de automobilist in eerste instantie bijna had aangereden. Zij hadden gezien hoe hij over het fietspad weg kwam, hebben zijn nummer genoteerd en zijn weer terug komen rijden. Ik heb de politie gebeld die snel ter plaatse was. Terwijl ik mijn aangifte deed zijn er andere agenten op zoek gegaan om te kijken of ze de auto ergens zagen rijden en naar het adres gereden dat bij het nummer hoorde. Helaas niemand thuis, niemand gevonden. De mevrouw die mij als eerste riep gaf tegelijkertijd met mij een verklaring af aan de andere agente die er bij was.
Ik hoop dat ze de persoon in kwestie kunnen pakken zodat ik hem aansprakelijk kan stellen voor mijn schade. En ik hoop natuurlijk al helemaal dat hij gewoon verzekerd is, anders zit ik echt met een enorm probleem.
Ik heb mijn auto nog maar net een paar weken, ben er heel zuinig op en dan gebeurt me dit.
Ik ben blij dat er zoveel mensen waren die mij bijstonden en voor me willen getuigen. Je zou toch terstond je geloof in de goedheid van de mens kwijtraken. Mijn dank gaat dus uit naar de drie dames en heer voor hun hulp. Maar zeker ook naar die leuke aantrekkelijk agent die mijn verhaal heeft staan aanhoren en noteren. En wat ik nog aan hem kwijt wil: "Je bent zeker nog geen ouder iemand!"
NB: Tijdens mijn relaas aan de agent was er een jongen die er de hele tijd bij stond. Toen ik klaar was met mijn verhaal, keek ik hem maar eens aan en vroeg wat hij aan het doen was. Hij was opnamen aan het maken voor een programma van de NCRV. Dus wie weet zien jullie me binnenkort op de televisie.
