Mijn vader is een bijzondere man. Net zoals alle andere pappa's. Hij woont samen met zijn partner die uit Brazilië komt, helpt mij waar hij kan, kraamde bij mij toen ik bevallen was en doet ondertussen nog steeds zijn beroep met veel plezier. Het bijzonderste is nog wel dat hij mee gaat in deze tijd.
Gisteren kwam hij weer even 'langs waaien'. Vol trots presenteerde hij zijn nieuwe hebbedingetje. Een telefoon, annex kleine computer en digitale camera.
Mijn vader gaf de doos, gebruiksaanwijzing en toebehoren aan mij en vertelde kort en bondig wat de bedoeling was: "Je moet me helpen, want ik kan het niet". Waarop we gezamenlijk de batterij en de SIM kaart gingen installeren. Daarna heb ik eens even gekeken naar de mogelijkheden.
Tegenwoordig is het niet meer zo duidelijk. Koop je nu een camera die direct de foto's kan versturen via het Internet en dan belt of ze aangekomen zijn? (Zie je de mails al verschijnen in de boxen? Kijk eens Greetje, je man gaat vreemd, kijk maar naar de bijgevoegde foto. Deze is natuurlijk genomen door de buurvrouw die toevallig in de buurt was en haar mobiel bij zich had.)
Of koop je toch vooral een telefoon waarmee je E-mail kunt versturen en ontvangen? Misschien heb je een agenda nodig en die ook kan bellen en fotograferen.
Nu ben ik zelf niet onbekend met communicatie middelen, maar deze nieuwste snufjes had ik nog niet gezien. E-mail is niet meer onbekend, maar via telefoon had ik dat nog nooit gedaan.
Simpel was het niet, dat apparaat in stellen. Ik zag allemaal namen en afkortingen waar ik niet eens een idee bij kón hebben. Na veel zoeken op verschillende sites was ik erachter, ik moest gewoon bellen naar T-mobile. De techniek staat voor niets.
Na een gezellig onderonsje met de mevrouw T-mobile wist ik dat ik een SMS moest sturen naar T-mobile. Na deze actie te hebben uitgevoerd op het apparaat, kreeg ik een SMS terug. (Ik noem het nog gewoon een SMS) Deze SMS wordt door het apparaat herkend aan de verschillende extensies en zodoende hoef je dan alleen de instellingen op te slaan. Wederom een hoogstandje! Zo was dit minicomputertje klaar voor gebruik. We hebben een foto gemaakt en deze natuurlijk via de telefoon naar mijn eigen E-mail adres gestuurd. Ruim 3 uren later kwam deze aan. Dat was wel een tegenvaller. Want ik had gedacht dat dat ook heel snel zou gaan. Waarschijnlijk kost het genereren van de data toch wel wat tijd. Hoe dan ook, hij kwam aan.
Mijn vader ging blij naar huis en ik zat met het goede gevoel van' iemand geholpen' te hebben. Dat was een productieve dag waarin ik weer iets had betekend.
Paps zou even bellen als hij thuis was mét zijn nieuwe apparaat. Het duurde en duurde. Totdat de telefoon ging. Paps, met de vaste telefoon om te zeggen dat hij morgen weer langs kwam. Met partner én apparaat.
