Het is vroeg als de wekker gaat, versuft denk ik dat het zaterdag is. Ik heb het afgelopen weken heel druk gehad en door de warmte kan ik niet goed slapen. Ik ben moe en wil blijven liggen. Lekker zo in het weekend. Ik doe snel de wekker uit. Lekker liggen en zorgen dat de familie niet wakker wordt!
Op het moment dat ik verder ga met slapen hoor ik P. tegen me praten, of ik lekker geslapen heb? Ik open mijn ogen en vraag welke dag het is. Ik snap er namelijk niets van dat hij me 'zomaar' wakker maakt! Tot mijn schrik verteld hij me fijntjes dat het gewoon een woensdag is.
Ik probeer deze informatie op te slaan en te begrijpen. Als donderslag bij heldere hemel dringt het tot me door! Ik had die wekker nooit moeten uitdoen! Het is een 'doordeweeksedag'! Ik sta op, zet de douche aan, dirigeer de dochter onder de douche, spring er zelf ook onder en praat vriendlief uit bed.
Ik vind het heerlijk even onder de douche te staan en voel me iets meer wakker. Ik kleed me vlug aan om boterhammen te smeren, koffie te maken en melk in te schenken.
De dochter treuzelt zoals alle dagen en ik begin uit automatisme haar aan te moedigen op alle manieren die ik in zeven jaren geleerd heb. Als we beneden zitten en onze boterhammen en melk respectievelijk koffie voor onze neus hebben, begint 'dochter' een zware onweersbui te ontwikkelen.
Geloof me, het is een mooi meisje met fijne trekken. Ze is rank en slank, maar dit gezicht is van een geheel andere orde. Ze wil niet naar school en ik heb écht niet altijd gelijk zegt ze. Even denk ik nog:"Wat heeft iedereen vanochtend?".
Verbaasd kijk ik haar aan. Hoezo, wat bedoel je daar nu mee? Nou, er is vandaag studiedag! Studiedag? Ik probeer mijn brein vlugger op gang te krijgen. Zijn dat niet die woensdagen waarop de jongste kinderen op school héél de dag vrij hebben? De woensdagen waarop je een beetje kunt uitslapen?
Ik geloof het niet en haast me naar mijn agenda. Ik beheer de agenda hier en het gezin draait op mijn aantekeningen die ik daarin maak. Onder de stapels papieren, die ik nog moet bewerken vind ik dat boek. Eén blik op deze woensdag in juni zegt genoeg, het is studiedag. Ik stamel iets over dat ik het zo druk heb enzovoort maar het wil niet baten… Twee paar ogen kijken mij verwijtend aan. Ik doe net alsof ik van niets weet. Ik verontschuldig me en ga achter de computer zitten en neem me direct voor het rustiger aan te doen. Samen zitten ze hun boterhammen te eten onder het genot van Pokémon. Ik hoor ze praten, mamma is gewoon een beetje in de war...
Ik doe het maar eens rustiger aan, tot dat het afgekoeld is. Tot dan.
