Gisteren op het verjaardagsfeestje van P. kwam ook vriendin met dikke buik. In die buik zit een baby, voor zover we weten is het een meisje. Helemaal verliefd was ik op die buik. Totdat ik haar gisteren zag. Moe en een beetje witjes. Ze heeft zwangerschapsuiker gekregen en de zwangerschap was zwaar. Op het moment dat ik dit schrijf, ligt ze in het ziekenhuis, ze gaan de bevalling inleiden vanwege die zwangerschapssuiker.
Ineens was ik een beetje genezen van ‘zwanger worden’. Toen ik dat eens bekeek en ik zag de moeheid, de dikke voeten, het slechte slapen en haar wallen toen dacht ik ineens wíl ik dat nog wel? Dan heb ik het nog niet eens over bevallen van een baby!
Mijn gedachten gingen terug naar mijn zwangerschappen en bevallingen. Ze zeggen dat je het vergeet, maar ik niet! Ik kan me namelijk nog prima voor de geest halen hoe lang die dagen duurden. Van de eerste bijna vier volle dagen en van de jongste ‘maar twee’. Op de één of andere manier vond ik het wel best. Ik zat lekker aan mijn wijntje kon gewoon mijn voeten zien en heb geen last van kwaaltjes. Daarbij slaap ik als een roosje, lekker op mijn buik. Iets dat absoluut onmogelijk is als je in blijde verwachting bent.
’s Avonds zat ik daar over na te denken. Ik zag het ineens niet zo zitten. Ik vertelde dat tegen P. Want is het niet lekker dat je niet ’s nachts er uit moet? Dat je kunt gaan en staan zónder een luiertas vol met spullen? Dat oudere kinderen ook niet meer zo heel snel ziek zijn? Dat als je kinderen willen eten als ze wat ouder zijn, je niet gelijk angstig naar je tepels kijkt omdat je bang bent dat ze in tweeën splijten? Ik kon me gisteren dus veel voordelen van het NIET hebben van een baby heel helder voor de geest halen!
P. keek me eens aan. Ja, natuurlijk had ik helemaal gelijk! Al kon hij over je tepels en je verwoeste onderstel natuurlijk maar weinig zinvols zeggen. Ook dat oudere kinderen je al stukken minder nodig hebben en gewoon kunnen praten was helemaal waar. Hierdoor weet je sneller wat er is en kun je daar beter op reageren. Verder ben ik supergezond en heb ik geen last van kwaaltjes of ander ongemakken. Dat betekent automatisch dat ik minder zeur. Zwangere vrouwen kunnen dat namelijk ook heel goed en dan is het voor een man fijn als het over is. Je lijf wordt er ook niet mooier op, was zijn commentaar, maar dat geeft niets zei hij.
Even lagen we stil naast elkaar. “Hmmm, maar is het ook niet schattig zo’n kleintje? Is het niet mooi om sámen nog een keer alles mee te mogen maken?”: vroeg P.. En ja, ik moest hem toch wel weer gelijk geven. Het ís natuurlijk ook super leuk! Ze zijn zo lekker zacht en ruiken zo lekker. Ze maken van die lieve geluidjes en gaan schaterlachen na een paar maanden. Het is ook zo leuk om te kijken hoe je kind zich ontwikkeld en steeds meer leert. Ook heb je altijd een reden om naar de mooiste kinderzaken te gaan mét je pinpas. Want al die leuke kleertjes en dingetjes zijn allemaal gemaakt voor je eigen mooie, prachtige baby. We hebben ook nog één kamer over, dat is echt een leuke kamer. Zeer zeker als er een leuk kleurtje op de muur zou zitten en een wiegje in zou staan. Een box in de kamer vind ik ook altijd wel iets hebben, het is zo knus……. En zomers is het zo lekker om met je kinderwagen/ buggy te paraderen met je eigen baby. En, … en …. En……. Zucht…nu kan ik eigenlijk al niet wachten om die kleine even vast te houden!
Ik wacht de baby van vriendin lief af. Waarschijnlijk draai ik dan wel weer bij zegt P.
