De middelbare school van onze oudste begint morgen met enkele introductiedagen en dan les. Maar van mij heeft Simon al zijn eerste les gehad: boeken kaften. Hij zuchtte toen hij de stapel boeken en werkboeken zag en had al gelijk geen zin meer. Hij vond het best dat ik het kaftpapier kocht. Met weinig zeggen kreeg ik hem toch aan het werk.
Heel langzaam deed ik het met het eerste boek voor. Helaas, meneer raakte al snel in paniek en stelde dat het hem 'toch niet zou lukken'. Helpen mocht ik hem niet, hij wilde het toch helemaal alleen doen. Heerlijk tegenstrijdig. Joop nam het voordoen van mij over en kwam met het idee van een plank met snijmesje aan. Dat was wel wat naar Simons' oren, want al dat kaftpapier knippen met een schaar zag hij ook niet zitten.
Tot mijn verbazing kwam er een potlood en een liniaal aan te pas. Joop liet hem uitrekenen hoe hij het beste de middenflapjes kon snijden en vouwen .... Ach, ik dacht er het mijne van en ben met Lotte een heel eind gaan lopen buiten. Toen ik terug kwam, zat Joop weer achter de computer en Simon was bezig ... met snijden, vouwen en plakken van...schoolboeken. Het ging steeds sneller. Hij had een zogeheten eigen Simonmanier uitgevonden om de boeken te kaften. Het was een leuk gezicht en deed me denken aan mijn tijd op de middelbare school en met mijn geruzie met het kaftpapier. Mijn papier was veel stugger en ruwer en werkte dus niet mee. Toch kreeg ik het elk jaar weer voor elkaar. En om te merken dat Simon het ook belangrijk vond om zuinig om te gaan met zijn schoolboeken, gaf en geeft mij een goed gevoel. Hopenlijk blijft hij het de middelbare schooltijd belangrijk vinden, want scholboeken zijn, gekocht of gehuurd of geleend, en blijven duur, ook in gebruik.
