De vakantie is nu al ruim twee weken bezig. De invulling loopt anders dan wij eigenlijk gepland hadden. De 'vakantiepas' wordt nog niet zoveel gebruikt.
We zijn begonnen met het opknappen van de kamers. Omdat de jongste twee kinderen de eerste week op scoutingkamp zaten, hadden we de mogelijkheid om met de kamer van Patrick te beginnen. En dat werd een heel schilderavontuur. Ik had het in mijn hoofd gehaald om een dolfijn op de muur te schilderen (Patrick is gek van dolfijnen). Hoe kwam ik op het idee ...
Dus wij op naar de bekende kluswinkel ( die van 'ik zeg het toch, ...'), wij waren Simon, de zus van mijn vriendin en ik. Simon bleek heel goede invallen te hebben qua combinatie van kleuren. En bij de kassa beging ik een blunder: sta ik daar met alles kant en klaar in het karretje, doet mijn pinpas het niet ... Dus zus van vriendin en kind en spullen achtergelaten om thuis een andere pas te halen. Maar vergeet het maar, op de rekening bij die pas stond niet genoeg geld. Gelukkig kon de zus van mijn vriendin inspringen (later heeft Joop het verrekend met haar). Gauw naar huis en aan de slag.
Na twee dagen zwoegen mocht het resultaat er zijn! Patrick zijn kamer is veranderd in een mooie blauwe kamer, waar een grote dolfijn uit het water springt aan de ene wand en daartegenover aan de andere wand zit een visser te hengelen naar vis. In de lucht vliegen een paar vogels.Met veel enthousiasme heeft Simon de visser met zijn boot, compleet met visuitrusting op de muur geschilderd, vissend tussen zeilboten. En dat voor een knul van twaalf jaar.
Samen met Joop donkerblauw zeil gekocht en gelegd en de kamer was helemaal af. Ik mocht trots zijn op mezelf en mijn twee medeschilders. Patrick zijn spullen uitgezocht (veel 'troep' weggedaan) en de kamer gezellig ingericht, compleet met dolfijnendekbed (had hij al).
Patrick kwam zaterdags terug van kamp en wist niet wat hij zag: een heel andere kamer! Hij vond het 'cool en mooi en gaaf'. Louise was natuurlijk een beetje teleurgesteld, maar is nu enthousiast om het feit dat ze zelf ideetjes mag aandragen voor kleuren en meubels. Een meidenkamer is toch anders dan een jongenskamer en daarbij zijn de oudste twee van zo'n leeftijd dat als er iets veranderd wordt, het toch niet naar de zin is (pubers, weet u nog). Simon wil nog even wachten, hij heeft wel ideetjes, maar wil nog niet zo snel wat aan zijn kamer gedaan hebben.
Het huis is groot genoeg om wat aan te doen. Het plan om dit jaar niet weg te gaan maar het huis op te knappen, wordt langzaam uitgevoerd. Ik vind het knap van mezelf, net herstellende van een ernstige ziekte en dan zo'n klus aan te pakken. Ach, ik bruis nog van energie.
