Het kan misschien altijd beter
dan het leven hier op aard'
maar op de momenten
dat de zon schijnt
is het leven écht de moeite waard.
Zie ht als verkoeling in de tijden
van schaduw en koude;
want ook dan blijft het leven
zijn schittering behouden.
Wanneer de wolken
zich om je heen vergaren
zal je een zware les
diep in je hart kunnen bewaren.
En wanneer de zon
op je gezicht zal schijnen
zullen al je tranen
vanzelf weer verdwijnen.
Zonder dit contrast
kun je het moment
nooit op échte waarde schatten
en intensief gelukkig zijn
zal je zonder tegenstelling
nooit kunnen bevatten.
Na zware tijden kun je genieten -zomaar-
en wordt de pracht
van de herfst merkbaar;
ben je voor de warmte
van de zomer dankbaar
en de schoonheid van de lente
vind je onschatbaar
en zelfs de schittering en koude
van de winter zelfs aanvaardbaar.
Bij geboorte leer je
te kijken met je ogen
-als een start-
maar in't leven
leer je te kijken met je hart.
Wanneer je al deze kennis hebt verworven
leer je de momenten van geluk herkennen
en ze koesteren je leven lang;
totdat je bent gestorven.
