Liefde en zo

VrouwenVerhalen

Boekenhoek voor vrouwen





   VrouwenVerhalen
Marion

Tijd is een luxe

Pas nu kom ik tot de ontdekking dat "het hebben van tijd" een luxe kan zijn... Sinds de geboorte van Rocco kom ik nog maar aan zeer weinig dingen toe. Dingen die ik voor zijn geboorte, fluitend tussendoor deed, blijven nu vaak (en vooral te lang) liggen.
De rekeningen worden nog wel op tijd betaald, maar de stapel met de overige administratie zie ik per dag groeien. En zo zijn er tal van klusjes die ik steeds maar zie groeien...

Mijn dagen staan in het teken van Rocco. Een bewuste keuze maar ik heb onderschat hoeveel tijd hiermee gemoeid gaat. Behoudens de tijd voor het verschonen van luiers, geven van diverse hapjes en drankjes, knuffeltjes, in slaap zingen, troosten, het dagelijkse wandelingetje, zijn wasje en strijkgoed, gaat er ook zeer veel tijd zitten in het in de gaten houden van mijn kleine man! Want mijn kleine man is slim geworden, slim en snel! En het liefst is hij de hele dag bezig met het kruipen van de lamellen (wat kun je die leuk alle kanten op buigen!), naar de stereokast (wat kan die glazen deur hard dicht gegooid worden en wat een prachtige knal geeft dat!), naar de keuken (daar liggen allemaal leuke pakjes waarmee je kunt gooien en het is helemaal niet zo erg als mamma, pappa en hun visite hun toastjes eerst weer in elkaar moeten puzzelen voordat ze deze gaan eten!), naar de draden van de computer (als ik hieraan trek, zegt mamma haar computer ineens *floep*), naar de DVD-speler (als ik precies op dít knopje druk, gaat er een laatje open en kan ik met die glimmende schijf door de kamer gooien), etc...
Ogen en oren kom ik te kort. Mijn kleine man kan namelijk tegenwoordig ook staan... en heel goed gooien... Alles wat ik vergeet van tafel af te halen, zie ik vanzelf langs mijn hoofd voorbij komen...
Tussendoor probeer ik ook nog af en toe een klus te doen voor mijn eigen bedrijf... maar meestal verschuiven deze werkzaamheden tot de avonduren, zodat ik iedere dag niet voor half 1 in mijn bed lig...

En nu heb ik, voor het eerst in 9 maanden, een dagje "vrij". Opa en oma passen vandaag de hele dag op Rocco en ik heb mijn handen vrij om al die klusjes in een sneltreinvaart af te ronden...

En wat voel ik mij schuldig...


Ervaringsverhalen | Poëzie | Proza | Lezen! | Nieuwsbrief | Archief | Links | Contact | Disclaimer | Home


Peuteren.nl: Zwanger - Baby - Peuter - Kleuter