Vanmorgen om 10.00 uur hebben we de sleutel van onze nieuwe woning in ontvangst genomen. Na een kleine gezamenlijke inspectie (geen heet water en een muur die los bleek te staan) konden we dan eindelijk aan de slag. Eigenlijk was het maanden geleden al de bedoeling dat we onze intrek in deze woning zouden doen, maar de aannemer heeft waarschijnlijk meer tijd nodig gehad. Geen idee waarmee, want aan de afwerking heeft hij die extra tijd zeker niet besteed. Misschien ben ik een dromer, een zwever of gewoon een grenzeloze optimist maar eerlijk gezegd had ik verwacht dat het huis "iets" schoner zou worden opgeleverd. Echter niets was minder waar, het huis bleek stoffig, modderig en smerig. De trap was niet afgelakt en het vele heen en weer geloop van de bouwvakkers, hebben hun diepe modderige sporen achtergelaten, inclusief ingelopen kauwgomplakkaten. Op de tweede etage loerden de vele spleten mij aan en in de huiskamer stond een geïmproviseerde gammele bak rondom de leidingen van de stadsverwarming. Meer werk dan we aanvankelijk hadden gedacht.
Leo is gelijk met een stoomapparaat aan de slag gegaan om dat bijzonder decoratieve bouwbehang van sommige muren af te halen. Eigenlijk was het de bedoeling om alleen drie muurtjes in de huiskamer te doen, maar inmiddels heeft zijn stoommachine ook de halletjes bereikt. Hij is niet meer te stuiten...
Zelf liep ik weemoedig met mijn emmertje sop heen en weer, niet wetend waar ik nou als eerste moest beginnen. Alles was even vies, waar begint een mens dan? Nadat ik toch mijzelf in het zweet had gewerkt om de potentiële kinderkamer en slaapkamer van onder tot boven in het sop te leggen, kwam Leo met de opmerking dat alles toch weer stoffig zou worden bij het leggen van het parket. Lekker motiverend. De moed zonk op dat moment helemaal in mijn schoenen. Gelukkig was de redding nabij. Ulco - een goede vriend - kwam langs nadat hij mijn hulpkreet per SMS had ontvangen. Samen zijn we de woning ontvlucht en op zoek gegaan naar een nieuwe koelkast en vaatwasmachine. En Leo maar stomen...
Vandaag heb ik er aan kunnen ontsnappen, maar morgen is er geen ontsnappen meer aan. De badkamer heeft vandaag al naar mij gelonkt en ook de WC gaf een knipoog toen ik langsliep. Morgenmiddag mag ik wel weer even ontsnappen want dan ga ik op zoek naar behang (het is nu in de halletjes wel erg kaal) en de koelkast en vaatwasmachine ga ik definitief bestellen. Met al mijn ontsnappingspogingen is het maar goed dat we zondag op hulptroepen kunnen rekenen. De grote schoonmaak zal immers toch volbracht moeten worden.
Tot en met gisteren had ik nog een grote mond dat ik zelf wel in staat zou zijn mijn eigen huis schoon te maken. Na vandaag moet ik toch eerlijk bekennen dat ik toch nog steeds lichamelijk niet "de oude" ben sinds de keizersnee. Leo probeerde dat mij al dagen aan mijn verstand te peuteren. Dus hierbij: "Leo, je hebt gelijk".
