Zo, even een dagje afstand nemen van alles en in de eerste plaats moederen en huishouden. Alle mijn opdrachten zijn nu klaar - misschien nog een interview later deze week? Mijn concept voor ‘Zuster Mirjam druk-druk-druk in de Kraamkliniek’ (nieuwe schriftroman) kan wachten en moet bovendien nog even verder sudderen...
Vandaag uitgebreid gebeld met mijn vriendin, uitgebreid nagedacht over wat IK nou wil (grappig dat zowel mijn partner als jij mijn hoofdredacteur die vraag stelde deze week), en uitgebreid genoten van het 'even niet moeten'.
Meewerken aan die nieuwe website is erg leuk maar kost me best veel energie, ik vind het een uitdaging maar ik weet niet of ik alleen daar al mijn tijd in wil stoppen... Ik merk dat ik me bovendien té verantwoordelijk ga voelen dus ik heb mijn hoofdredacteur de bal teruggespeeld: zij is verantwoordelijk en ik ondersteun (dit zeg ik dus eigenlijk meer tegen mezelf, grapje).
Ik vind schrijven het leukst, korte krachtige opdrachten. Zo'n opdracht voor een manuscript persklaarmaken vind ik ook erg leuk maar daar zit meestal weer zoveel druk achter - dat moet ik niet elke maand doen, alleen af en toe. Dus schrijven én geld verdienen zonder teveel druk... bestaat dat?
Mijn prioriteit moet bij mijn gezin liggen, de harmonie hier in huis - niet bij mijn pc/email en potentiële opdrachten, zucht...
Mijn rol als Monique, als moeder, partner en mezelf is het belangrijkste. Mijn rol als leuke vriendin, aardige buurvrouw, meelevende zus, goede (schoon-)dochter, stimulerende coach en bereidwillige schoolhulp komt op de tweede plaats. Eerst ik en mijn gezin, dan die anderen weer.
God, het lijkt de Klaagmuur wel, zo. Maar ik zit zomaar wat te tikken en mijn gedachten te verwoorden. Schrijven helpt tenslotte.
We gaan straks lekker gourmetten met de kids want het is ook nog eens onze trouwdag vandaag. Dit interesseert me eigenlijk niets - of komt dat weer omdat ik mezelf niet belangrijk genoeg vind - maar de jongens zijn er op hun beurt erg druk mee met bloemen en tekeningen enzo.
Enfin, ik heb nu weer rust in mijn lijf en hoofd en dat wil ik een poosje zo houden. Ik wilde denk ik alleen maar even lekker zeveren.. en ik kan je verzekeren: het helpt prima!
