En daar was die dan op vrijdagavond voor de laatste maal op de chat. We hebben heel fijn gepraat. Het had hem ook goed gedaan mij weer te zien en alles uit te spreken in een andere context. Rustig aan, eerst op vakantie. Daarna zouden we verder zien. Ik kon helemaal meegaan met dit standpunt.
Iedere dag keek ik of er mail was. En ja hoor, zondag al zijn eerste mailtje! Heerlijk, het was maar drie regels maar ik was er heel blij mee. Ik kon hem ook sms'en zei hij. Ik heb hem dus gelijk een sms-je teruggestuurd.
Woensdag kreeg ik weer een sms van hem. Hij was mij niet kwijt, dacht aan mij en ik ook aan hem. We hadden afgesproken drie keer per dag, op een afgesproken tijd, even aan elkaar te denken. Zo hadden we dan even het gevoel dat we bij elkaar waren.
Op vrijdag kreeg ik weer een mailtje met zijn mobiele telefoon (I mail heet dat). De techniek staat voor niets tegenwoordig!
Pinksteren...
Ten eerste werd mijn kleindochter Marleen 4 jaar! Weken had zij er naar uit gekeken. We moesten gelijk om half negen al komen dus dat was vroeg opstaan die zondagmorgen. Snel onder de douche en aankleden, koffie en de step in de auto, helemaal versiert met strikken.
Oma en Opa waren net zo opgewonden als dat kleine meisje die gelijk naar buiten kwam met haar vader (onze zoon).
Marleen, kom maar kijken wat er achter in de auto ligt. Helemaal verlegen keek ze en haalde samen met opa de step tevoorschijn. Wat een blijdschap, de bel, de toeter van kabouter Plop. Alles was goed!
Heerlijk om dat meisje zo blij te zien. De step werd gelijk geprobeerd en ze had het al heel snel door hoe het moest. Aan het einde van de laan kon ze het al. Geweldig!
Daarna naar binnen en werd de taart aangesneden nadat ze een wens had gedaan bij het uitblazen van vier kaarsjes.
Het weer was schitterend en we zijn heerlijk buiten op het terras gaan zitten. Inmiddels kwam de rest van de familie binnen druppelen. Af en toe ging Marleen even met haar Opa steppen. Wat een feest!
Toen er bijna geen stoelen meer waren om te zitten zijn wij weg gegaan. Ze heeft een zalige verjaardag gehad.
De Pinksteren verliep verder rustig. De week die volgde heeft hij me zelfs nog een keer gebeld, of liever gezegd IK... Hij stuurde een sms: "bel me maar even".
Dat was natuurlijk helemaal geweldig hè, zijn stem horen, hem horen lachen en hij vertelde dat hij het fijn had. Helemaal goed!
Er volgde op gezette tijden een mailtje van hem. In totaal vier. Hij was kort in zijn mailtjes maar dat kon ook niet anders hè op zo'n mobiel. Maar ik was blij met ieder woord! Vergeten heeft hij me niet!
