 |
|
|
|
Marion
Nieuw begin
Rust en stilte
duister voor mijn ogen
die nu onbewogen
staren maar niets zien.
Compleet ontspannen
was het streven
maar dat in leven
niet was weggelegd.
Nu nog te moe
om te genieten
van de rust
die komen gaat.
Maar weldra
gaan mijn ogen open
en weer hopen
dat ik spoedig leven mag.
|
|
