"…….reizen is meer dan genieten van fraaie uitzichten;
het is een voortdurende en diepgaande verandering van
ideeën over het leven".
Miriam Beard - Amerikaans schrijfster
Als kind verhuisde ik vaak, nergens kon ik wortel schieten; ik herinner me talloze zwerftochten door Azië. Deze bepaalden mijn verdere leefwijze. Mijn rusteloosheid
in dit zwervend bestaan, leefde ik later uit door regelmatig op reis te gaan.
Als iemand me zou vragen: "Wat vind jij de aangenaamste plek om te zijn?", dan zou ik antwoorden: "St. Thomas (Virgin Island)". "En dé plek, dé Magens Bay om prachtige foto's te kunnen maken", zou ik eraan toevoegen.
Mezelf redelijk kennend, weet ik dat ik snel verliefd word op de overweldigende schoonheid van een land, dat ik er altijd zou willen blijven. Zelfs komt de gedachte in me op: "gebeurde maar iets, zodat ik genoodzaakt ben hier voorgoed te blijven".
Mijn voorliefde voor eilanden werd sterker en sterker. Reizen werd emotie, passie. Het was niet alleen op reis gaan uit verlangen naar vrijheid en onafhankelijkheid, maar ook naar de rust van de eilanden.
Het reizen bleek een gezond antwoord op mijn zucht naar avontuur, het zoeken naar het eilandgevoel en mijn behoefte aan eenzaamheid. Zeker nadat ik de kracht van eenzaamheid van nabij en van binnen had ondervonden.
Zodra de dreunende scheepsfluit loeiend tot me doordringt als sein van vertrek of ik de melding "fasten your seatbelts" hoor, klinkt er muziek in mijn oren. Ik ervaar dan het goede leven van reizen en trekken, verleg weer mijn grenzen en voel de volgende vernieuwing in mijn gedachten.
