Een meer dan vertrouwelijke inhoud uit een boek dat ik onder ogen kreeg, was "Zonder moeder" van auteur Karina Schaapman. Ik moet beamen dat het resultaat een prestatie is.
De hoofdpersoon Karina groeit alleen op met haar Indische moeder. Haar vader vertrekt op de dag dat Karina wordt geboren. Dit levensverhaal speelt zich in een leven van armoede in het Leiden van de jaren zestig. Haar moeder sterft als zij dertien jaar oud is en zij moet bij haar hardvochtige vader wonen, die zij nooit gekend heeft, daar loopt ze weg, komt terecht in Amsterdam en zij beleeft een spraakmakende periode.
De schrijfster maakte met een enorme moed en een talent mogelijk haar persoonlijke bekentenissen te onthullen. Zij heeft daar een zeer leesbare verslaglegging met een goed opgebouwd tempo neergezet. Zij beschreef heel intens haar jeugd, het lot van haar hond en de warmte voor haar moeder. Haar latere persoonlijke en openhartige geschiedenis heeft zij goed onder woorden weten te brengen.
Dat dit boek me van het begin tot het einde heeft geboeid, komt door haar vaardigheid een veelzijdig levensverhaal op een geloofwaardige wijze uit te leggen.
Haar vertelkunst en dramatische belevenissen onthulden hoe meedogenloos en genadeloos de samenleving kon zijn. Dit heeft zij toch maar op papier weten te zetten. Zwart op wit. Liet niets te raden over, de onverbloemde werkelijkheid, haar kwetsbaarheid die ze al schrijvend heeft kunnen loslaten. Haar pijn, haar verdriet en overlevingsdrang wist zij als geen ander, met haar pen te beschrijven. Aan de hand van bijgehouden notities, die juist van pas kwamen voor een niet alledaags verhaal.
Het is haar gelukt om emoties bij mij als lezer op te roepen en deelgenoot te maken van haar ervaringen door diepe dalen te gaan. Ik heb bewondering en waardering voor deze sterke vrouw. Geheimen prijsgeven, je moet er maar het lef voor hebben. En wie heeft er nu eigenlijk géén geheimen? Geheimen openbaar te maken en boven water te halen, hiervoor is levensmoed voor nodig.
Als er ooit een boek is geschreven waarbij ik me liet meeslepen, dan heb ik dat wel aan dit boek te danken!
