Beschrijving
Ik ben een zomerkind van '61 en groeide op tussen de schachten van de mijn van Eisden/Maasmechelen (Limburgs België). Een multiculturele samenleving – dat woord kenden wij toen nog niet – was voor mij van zelfsprekend én verrijkend. Moeders huisgemaakte stamppot liet ik steevast staan voor een bord Hongaarse goulash, Griekse gevulde wijnbladeren of dampende Poolse deegknoedels. Ik at gewoonweg bij de buren.
Als kind en jongere schreef ik al gedichten en volgde toneel, voordracht en dictie aan de kunstacademie in Maasmechelen. Op m'n 21ste trok ik naar de provinciehoofdstad Hasselt om er te gaan werken en ben er blijven hangen. Ik huwde er, kreeg er kinderen en ben er ook gescheiden.
Ondertussen zit ik in het laatste jaar van mijn 3-jarige opleiding 'literaire creatie' aan de kunstacademie waar ik me vooral toeleg op het schrijven van kortverhalen.
Ondanks de vele moeilijke periodes in mijn leven, voel ik mij relatief gelukkig. Ik heb vast werk als provincieambtenaar, doe af en toe nog wat 'schnabbels' bij (omdat het moet), maar ik kan schrijven en reizen, twee dingen die me nauw aan het hart liggen.
Met mijn 'lange afstandsrelatie' heb ik inmiddels vrede genomen. 'Hij' is een Hongaarse violist die in Italië woont met wie ik bovendien Frans spreek
Ja, ik weet het, het is niet altijd even makkelijk maar zéker boeiend en heel dikwijls een bron van inspiratie voor mijn reisverhalen! Deze (reis)verhalen en gedichten wil ik graag met andere vrouwen delen.
